Archivio dei filosofi del Rinascimento

/p. 10/ materiae primae, veluti haec inferiora. At pars a parte

non differt essentia. Alex. – Verum enimvero, vir

ingeniosissime, vide quid inferas, nam, si eadem

esset coelorum ac pulicis seu scarabaei materia,

ut asseris, coeli vilescerent. I. C. – Nequaquam.

Humanum siquidem corpus, subiectum cum sit

divinae substantiae, quae dicitur intellectus, non

est minus nobile quam coeleste: hoc non informatur

ab Intelligentia, illud autem informatur

ab intellectu. Hominis tamen materia alia non

est a materia stercoris asinini, id quod in compositi

dissolutione per formae absentiam conspicitur.

Quis enim in Sanctorum Innocentum

vel Divi Sulpitij cimiterio a murina et vermiculari

materia humanam discernere vere valeat?

Nemo prorsus. Alex. – At merito, ni fallor,

obijciam, coeli materiam nulli esse corruptioni

obnoxiam, nostri vero quam plurimis. I. C. –

Istud vero pernego; ipsa enim nunquam corrumpitur,

sed id quod ex ipsa fit. Alex. – At coelestis

materies ab ignis qualitatibus non destruitur,

cum nihilominus tam propinqua ei sit, nostri

vero materia maxime. Haec ergo ab illa diversa

censenda est. Nam in nono Divinae Philosophiae

scriptum est materiam esse passionis principium

et causam propter quam patitur patiens.

Quae igitur communem habent materiam, communem

quoque habere naturam ad mutuam

actionem ac passionem, in duodecimo eiusdem

et in primo De generatione decretum est,

ac propterea coelum, si eandem cum igne contiguo

materiam possidet, ab eo consumetur. I. C. –