Archivio dei filosofi del Rinascimento

/p. 71/ excalefactus nequit ad suam redire frigiditatem.

Sane in angusto carcere conclusi captivi, quibus

nulla fenestra est, nullus ianuae hiatus,

moriuntur, quia aër ultro citroque tractus,

emissus, commeans a pulmonibus calefit,

nec in spatio laxiori est quantum sit satis

ad incalescendi vicissitudines atque ad pristinam

redeundi frigiditatem. Hinc scitissime

Hippocrates asserebat stipatam supellectilem

calefieri atque corrumpi. Alex. – Memini. Imo

hanc ob causam armelinas et sebellinas

pelles, quibus in hybernos usus togas ornare

soleo, hesterno die australi aurae ventilandas

exposui. I. C. – Aquilonari potius debuisses obijcere.

Alex. – Cur ita? I. C. – Quia frigida et sicca

tempestas, asservandis rebus accommoda frigore

ac siccitate coeli obdurescunt tegmina,

quare pili non defluunt, imo et vermiculos

et tineas, quae vestimenta depopulantur et vel

corrosione vel attritu vitiant, exarescere contingit

et aboleri in frigida siccaque aura, qualis

est aquilonaris; secus in humida quemadmodum

australis est. Alex. – Mihi haec probarentur,

nisi compertum esset et, in his brumalibus

ferijs frigidissimis iuxta et siccissimis, pelles illas

adhuc concepisse detrimenta. I. C. – Forsitan

nocturno tempore lecto imponebas. Alex. –

Ita est. Sed quid hoc ad vermiculorum generationem

et ad pilorum defluvium? I. C. – Calida et

humida progenerandis sordidis animalculis idonea

sunt, quare aestivis mensibus auraque subtepida

coenacula, cellae prompturiae, arcae cimicibus, culicibus,