Archivio dei filosofi del Rinascimento

/p. 222/ Alex. – Experimento id verum esse nobis comprobatum

est. I. C. – Esto. Ego tamen sic Aristoteli

obijcio: si albumen unum, vitella gemina

gemellos pullos edunt, ex vitello igitur oritur

pullus, non ex albumine. At si ex albumine pullus

fit, quomodo ex uno albumine fiunt pulli

gemini? Praeterea, si fit pullus ex albumine, nobilius

igitur albumen erit quam vitellum. Si

vitellum cibus tantum est, quare igitur vitellum

in loco nobiliori collocatum est, in medio

scilicet, albumen vero pro stipatore aut munimento

habetur? Alex. – Recte confutas. Sed Cardani[11]

nostri sententia quae fuit? I. C. – Ex vitello nasci

alas et crura et albumine reliquum corpus.

Alex. – Libentius ego vulgo assentirer a vitello

pennas fieri, verisimile namque est ex terrestriori

eius parte illas concreari et ex tenuiore

cibum suppeditari, vel potius, Galeni placitis

adhaerendo ex luteo carnes, ex candido ossa et

nervos. Sane Galenus profitetur ex menstruo

sanguine confici nostras carnes, ex semine ossa,

nervos, venas etc. Sed quo rationis stabilimento

suam Cardanus tuetur opinionem?

I. C. – Quia «pulli – inquit – qui ex ovo, cuius lutea duo

sunt, absque sepiente membrana, capite uno, sed quatuor

alis et totidem pedibus nascuntur arbitranturque

prodigium, quale olim Mediolani contigit».

Alex. – At quomodo ipse novit gemina ibi fuisse

vitella et membranas abfuisse? I. C. – Ego vero

sic a Cardano quaererem: quomodo duo sunt

vitella, si nullo septo herciscuntur? Alex. – Tuam

igitur nunc sententiam nobis proferas. I. C. –